Po co nam spektrometr?

Spektrometr (lub, jak niektórzy wolą, spektroskop) to narzędzie pierwszej potrzeby wszystkich, którzy obcują z wszelkiego rodzaju promieniowaniem i muszą poddać je analizie z odległości, czyli tzw. analizie zdalnej. Mowa tutaj o naprawdę potężnych odległościach, jak np. lata świetlne, co było niezwykle pomocne chociażby w XIX wieku, kiedy to badania astronomiczne były niezwykle ograniczone.

Spektrometry Ramana i obraz monochromatyczny

spektrometr ramanaSpektrometrów używa się we wszelkiego rodzaju technikach spektroskopowych, jedną z takich technik jest spektroskopia Ramana polegająca na mierzeniu nieelastycznego rozproszenia fotonów. W przypadku tej procedury jest jeden problem, który na szczęście można obejść. Mowa tu o podobieństwie częstotliwości linii widma ramanowskiego do promieniowania wzbudzającego. Trudność tę da się ominąć, jeśli promieniowanie wzbudzające będzie monochromatyczne, w takim wypadku widoczne będzie najdrobniejsze odchylenie w widmie. Do tego właśnie służy spektrometr ramana, dzięki niemu problem w zasadzie nie występuje i można w spokoju przeprowadzać zaplanowane badanie. W spektrometrii ramanowskiej używa się silnych laserów, jako że cząsteczka reaguje jedynie z jednym fotonem na około dziesięć milionów, co znacznie podnosi poziom trudności tej techniki. Mimo to metoda ta przynosi owocne rezultaty, zatem nie ma żadnych powodów, które miałyby zdetronizować ten tym spektometrii. Ma ona jeszcze jedną ważną cechę – fantastycznie współdziała ze spektroskopią w podczerwieni. Wzajemne połączenie obu technik pozwoliło stworzyć tzw. spektroskopowe kryterium polarności wiązania.

Spektroskopia pozwala nam opisać i zinterpretować obraz promieniowania rozciągniętego na różne częstotliwości, długości fal i energię. Nauka ta w zasadzie dotyczy zagadnień znanych z fizyki, lecz jest na tyle rozległa, że doczekała się własnych technik i metod badawczych. Spektroskopia ramanowska jest jednym z ciekawszych jej przykładów.